Σχεδόν 3 χρόνια πριν, το τοπίο της Ελλάδας είχε αρχίσει για τα καλά να διαπραγματεύεται και το «τοπίο εργασίας». Το off-ice.gr δημιουργήθηκε τότε για να αποτελέσει, μαζί με άλλα, μία «εκστρατεία κατά των βαρετών χώρων εργασίας».
![]() |
|---|
| πηγή: http://artefficientintelligence.blogspot.com/ |
Σήμερα όπου μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια το τοπίο άλλαξε όσο κανείς δεν περίμενε …κάποιοι χώροι εργασίας κατέληξαν να είναι πεδίο απελπισίας, φόβου, ανασφάλειας ακόμα και αυτοκτονίας, από τους εξωγενείς, απρόβλεπτους, αν και για πολλούς προβλέψιμους, και σχεδόν μη διαχειρίσιμους παράγοντες…
Ακόμα και σήμερα έχουμε κάθε λόγο να διαπραγματευόμαστε το περιβάλλον εργασίας και τον χωρικό σχεδιασμό του, το «μικροκλίμα» που διαμορφώνουν και το πώς αυτό δημιουργεί τον άνθρωπο.
Η πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας που ταλανίζει τόσο την κοινωνία θα ήταν πολύ διαφορετική αν αναγνωρίζαμε τις δυνατότητες δημιουργικότητας, αυτοδιαχείρισης και ανάπτυξης του ατόμου και τις μεταφέραμε στους χώρους και κυρίως στις διαδικασίες των οργανισμών, ιδιωτικών και δημόσιων.
Τώρα, περισσότερο από ποτέ, ίσως είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τις πτυχές της αυτοδιαχείρισης του Κορνήλιου Καστοριάδη, το «ουδείς εκών κακός» του Σωκράτη και τις διακηρύξεις των Στωικών για το ωφέλιμο.
Ουδείς έκων μη δημιουργικός . Ο άνθρωπος είναι δημιουργικός, ανήσυχος, συλλογικός και υπερβατικός από την φύση του, όταν του το επιτρέπει ο χώρος του.
“ …Η περίφημη φιλοσοφική σχολή του Στωικισμού πίστευε ότι « η φύση του ανθρώπου είναι πρωτογενώς αγαθή» και ότι ο άνθρωπος δεν έχει εγγενείς καταστρεπτικές δυνάμεις, αλλά δέχεται από έξω καταστρεπτικές επιδράσεις που τον υποδηλώνουν και υπονομεύουν την αγαθή και δημιουργική του φύση. Οι πρώτοι Στωικοί διακήρυξαν πως «ότι είναι ωφέλιμο για το σμήνος είναι ωφέλιμο και για τη μέλισσα». Προεκτείνοντας αυτή την φιλοσοφική αρχή, θα μπορούσε να ειπωθεί πως και ότι είναι καταστρεπτικό για το σμήνος θα είναι επίσης καταστρεπτικό και για τη μέλισσα: όσα συμβαίνουν και επιδρούν πάνω στην ανθρωπότητα, επιδρούν και στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Κάθε ενέργεια μας-ακόμα και η κάθε σκέψη μας- απέναντι στους άλλους και στον κόσμο(φυσικό και κοινωνικό) γυρνάει πάντα σε μας του ίδιους. Καταλαβαίνει λοιπόν ο καθένας την βαρύτητα και το νόημα της παραπάνω αρχής της πρώιμης Στωικής Σχολής: αν με τις πράξεις μου ωφελώ το σμήνος, ωφελώ και εμένα- αν αντίθετα καταστρέφω το σμήνος, θα γίνω με τη σειρά μου ο τελικός αποδέκτης αυτής της καταστροφής. Όμως, πόσοι από εμάς άραγε, είναι σε θέση να αντιληφθούν αυτή τη μεγάλη αλήθεια;…”
Ευάγγελος Κουσιάδης, «Φιλοσοφικές και Ψυχολογικές προσεγγίσεις για την ανθρώπινη φύση», δημοσίευση στο περιοδικό ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ-Τεύχος 18-2010










